پروانه ها کودکی خود را به خاطر دارند

به پروانه جان به خاطر صفای قدمش

شکی قبل از پگاه

چگونه عقل مانند عاشقی نجیب و شهوت مانند مادر ی فرزانه کودک وجود مرا مراقبت خواهد کرد؟

+ پریسا ; ٢:٠۸ ‎ب.ظ ; ٤ خرداد ۱۳۸٩

شرح : بدینسان من در بهشت به دنیا آمدم وقتی پیله ی من کامل شد و من چشم به روشنایی ِ افتاده روی پیله گشودم، سایه ای گذرا دیدم. به او گفتم: "ای پسر دوستت دارم" او اولین آدمی بود که دیدم ... یک پروانه سیمای مغرور و زخم خورده ی زنی پیروز است. من واقعیت دارم، چون آنچنان هستم که آرزو داشتم: بخشنده، بزرگ و مبارز و همه ی شما را دوست دارم. من پیله بستم در 33 بار قطار مشهد به تهران. وقتی به من قرص خواب داده شد و کتک خوردم هیچ واکنشی انجام ندادم جون در پیله بودم. الان یک پرده ی گوش ندارم هر چه دلت می خواهد به من بگو من دیگر یک پروانه ی شکفته ام...

ایمیل مدیر وبلاگ

امکانات جانبی

FEED

طراح قالب :: قالب های وبلاگ

پروانه ها کودکی خود را به خاطر دارند

شکی قبل از پگاه

آرشیو وبلاگ

صفحات وبلاگ

مطالب اخیر

موضوعات وبلاگ

لینکستان

امکانات جانبی